Nareszcie, chciałabym Cię zainspirować moją historią. Do czego? Do otwarcia się na życie. Do poznawania siebie samego, bo nie ma nic piękniejszego niż odkrywanie siebie i swoich zasobów.

Czerwony plecak belgia

Dziś opowiem Ci o czerwonym plecaku

Gdy miałam 18 lat, nie wiedziałam nic o symbolice kolorów. Czerwień była po prostu ładna, a moje życie tak bardzo młode (początkujące? Nie wiem, jak mogę je nazwać).

Mając 19 lat, maturę w kieszeni, zakończoną pierwszą wielką miłość, wyjechałam z Polski do pracy jako Au-pair. Kraj docelowy Belgia. I właśnie w mojej podróży towarzyszył czerwony plecak. Do tego spodnie moro, koszula w kratkę uszyta w nocy przez sąsiadkę i kilka pamiątek rodzinnych.

Tak zaczęła się moja wielka życiowa zmiana.

Sama jak palec, przyjechałam do pracy jako opiekunka w belgijskiej rodzinie. Duży dom, piękny ogród, własny pokój. Zaczęłam podziwiać Antwerpię, uczyć się języka angielskiego, a później niderlandzkiego. Pokochałam Belgię za wolność, otwartość.

Rok minął, jak z bicza strzelił.

Sylwia Piątek Mentorka

Jak to było na początku…

Moje demony z dzieciństwa wracały, ale czułam się odpowiedzialna za zmianę i szukałam czegoś innego.

To nie były czasy takie jak teraz. Polska jeszcze nie była w UE. Polacy nie mogli legalnie pracować. Nie mieliśmy dostępu do ubezpieczeń. Pamiętam chwile, że kiedy słyszało się język polski, to z radością pozdrawiało się tę osobę.

Na widok policji człowiek się chował. Baliśmy się tzw. miśka w paszporcie. Bo przecież groziła nam deportacja, nocka na komisariacie i fru do Polski. Ale tych czasów już się nie pamięta…

To ten czerwony plecak, był narzędziem do podróży i do rozwoju.

Często słyszymy: zacznij oczyszczać swój bagaż. Po co go dźwigasz?

Jak wielu z nas skupia się na przeszłości? Przecież nie możemy nic w niej zmienić, ale możemy wpłynąć na to, co my o niej myślimy! Torturujemy się myślami: co by było, gdybym…? Co by się potoczyło inaczej, gdybym…?

To były nasze wybory wtedy, w przeszłości…

Teraz jest innym wyborem. Wykorzystajmy doświadczenia przeszłości, dbajmy o siebie i najbliższych, i odkrywajmy radość z małych rzeczy. Bo to one budują nas samych.

Sylwia Piatek coaching i mentoring

Minęło wiele lat, a ja…

Czasami zaglądam do mojego plecaka. Wyciągam zdjęcia i widzę, że każdy krok, był mi pisany. Wszystko, czego się nauczyłam przez ostatnich 26 lat, jest moim fundamentem.

Przeglądam tamte emocje, ale nie niosę ich dalej, bo są stare i nie pasują już do mnie.

Oddycham zapachem przeszłości, dziękuję za nią, bo jest przecież częścią mnie, jest w moim jestestwie, ale nie jest mną i nie staje się moją wymówką. Wymówką do tworzenia mnie samej i życia na moich warunkach.

Antwerpia jest miastem diamentów i jeśli wierzysz w zbieg okoliczności, to masz do tego prawo. Ja wierzę, że wszystko ma swoje miejsce i czas i jest dokładnie obmyślone.

Wielu Polaków przybywa tutaj w celach zarobkowych, ale czy na pewno tylko dlatego?

Wielu z nas chce odkryć siebie samych, pozbyć się tych ciążących nam kamieni z własnego bagażu. Kamieni zwanych przekonaniami; kamieni zwanych smutkiem; kamieni zwanych koszmarami przeszłości.

Po co nieść kamienie przeszłości i uginać się pod ich ciężarem? Do czego mają one służyć?

Czerwień to odwaga, moc.

Bądź odważny. Wyrzuć to, czego nie potrzebujesz. Zrób miejsce na nowe, a zobaczysz, że życie odwdzięczy Ci się uśmiechem.

8 komentarzy do “Czerwony plecak – początki”

  1. Czytając to pierwsze Twoje czytadło nagle dostałam olśnienia. Przyjechałam do Belgii za chlebem i przez cały czas tak myślałam o moim pobycie tu, lecz czytając Cię zdałam sobie sprawę, że oprócz środków finansowych zdobyłam coś jeszcze, coś czego nie potrafię na razie ubrać w słowa. Dzięki Sylwia

  2. To prawda , że wyjeżdżamy głównie za lepszym dobrobytem , w moim przypadku chciałam zapewnić lepszą przyszłość swoim dzieciom, zapominając wtedy o sobie ! Juz od samego początku uczylam się razem z dzieciakami jezyka, po to aby być bardziej samodzielną!
    Jednak juz wiele lat minęło i również dużo się zmieniło. Belgia dała mi wiele możliwości , zaczęłam myśleć o sobie dbać o siebie.
    Doceniam wszystko co mam , co moglam doświadczyć , choć nie zawsze było łatwo , staram się cieszyć drobnymi rzeczami, bo tak nie wiele nam trzeba do szczęścia!
    Piękna historia Sylwia !
    Dziękuję 😘

    1. Dziękuję za komentarz a także za zwrócenie uwagi na fakt ,że zapominamy o sobie samym.To bardzo ważny odrębny temat.
      🙏Do następnego czytania

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.